Commentarium meum

Ex Paradiso Perdito, libro duodecimo

2006-08-07T11:25:00.000-04:00

Sequens huius vestigia positi heri confeci hunc exercitionem (XXVII D) e libro David J. Califf scripto:

Subsequentes ab Ioanne Milton compositos versus reddas in hexametros latinos.

This having learn'd, thou hast attain'd the sum
Of wisdom; hope no higher, though all the stars
Thou knew'st by name, and all the ethereal powers,
All secrets of the deep, all nature's works,
Or works of God in heaven, air, earth, or sea,
And all the riches of this world enjoy'dst,
And all the rule, one empire; only add
Deeds to thy knowledge answerable; add faith,
Add virtue, patience, temperance; add love,
By name to come call'd Charity, the soul
Of all the rest: then wilt thou not be loth
To leave this Paradise, but shalt possess
A paradise within thee, happier far.

Versio mea sic est:

Hactenus edoctus, non est sapientia maior
Quam discas; ultra ne speres. Sidera cuncta
Enarrare queas, quot regnant numina caelis;
Miraque naturae penetres arcana profundi,
Atque opera in caelo pelago tellure Tonantis;
Si quot divitias habeat tibi deferat orbis,
Et si cuncti sit tua mundi sola potestas,
Est autem ars melius, prorsus respondeat vita
Notitiae vestrae: patientia sitque fides in
Actis virtus sit moderatio et addite amorem,
Virtutum omnium et ardens est qui anima illa;
Hinc ex Elysio tu non invitus abibis,
Nam quantum felicius Elysium intus habebis.

Benevole lector, quid dicis?

Commentaria mea. Partes in quibus placet mihi verborum sonitus ac poesis aut mea verba videntur optime respondere Milton versibus ipsius sunt: "addite amorem" de verbis "add love", quamvis verbi "addere" pluralitate usus sum pro numero poetico; similter pro simili ratione feci in "vestrae." Deinde "Atque opera in caelo pelago tellure Tonantis" bene respondere videtur ad "Or works of God in heaven, air, earth or sea" - oportebat uti, videbatur mihi, asyndeton, dico, omittere "et" et cetera. Omnino omisi haec Milton verba, "By name to come call'd Charity," quia verbum latinum "caritas" non in hexametro versu consonat: necessarie, syllabae longa, brevis, longa sunt in "caritas." Oportet tandem confiteri quod in quibusdam locis secutus sum paraphrasem anglice Caroli Anthon exhibitam sub versibus Milton in meo libro, quae in prioribus versibus me suffulsit, ceteris in autem posterioribus versibus vel non placebat inventio eius vel ipse habebam meliores.

Audivit Erinys

2006-08-02T13:11:00.000-04:00

Omnibus latine scribentibus amicis commendo et laudo hoc opus, A Guide to Latin Meter and Verse Composition, qui liber scriptus est a David J. Califf ac eductus in lucem anno bis millesimo secundo. Adiuvit me hic liber bonus, ut sciberem latine poemata, per exercitionum series ordinatas ad tironem latinae poesis tollendum ab elementis poesis usque ad suas compositiones scribendas. Exercitionum in hoc opere contentorum et propositorum pro lectorum beneficio exempli gratia, vobis repraesento exercitionem vicesimum septimum (A), in pagine septuagesima quarta inventum.

Reddas sequentes versus Alexandri Pope (1688-1744) in latinos hexametros.

The fury heard, while on Cocytus’ brink
Her snakes untied, sulphureous waters drink;
But at the summons rolled her eyes around,
And snatched the startled serpents from the ground.
Not half so swiftly shoots along in air
The gliding lightning, or descending star.
Through crowds of airy shades she winged her flight,
And dark dominions of the silent night;
Swift as she passed the flitting ghosts withdrew,
And the pale spectres trembled at her view:
To th’ iron gates of Tænarus she flies,
There spreads her dusky pinions to the skies.
The day beheld, and sick’ning at the sight,
Veiled her fair glories in the shades of night.

Nullus versificator sed amator rerum latinarum, mea versio - modo confecta etsi vix perfecta est - supposita est.

Cocyti in ripa liquidos audivit Erinys
Haec dum sulphureos potunt forte expositae angues;
Verum oculos illa ad monitum dea deinde revolvit,
Atra ex attonitas terra eripuitque colubras,
Ullo cum tanto impete trans liquidum aethera nunquam
Fulgura fulgent aut nitidum caeli occidit astrum;
Crebros per manes illa aereosque volavit,
Alte noctis per piceum imperium et tacitae ivit:
Prae veloci aditu lemures domibusque relictis
Et terror visus quatit omnia Tartarea arma;
Portas Taenarias ferratas et dea surgit
Pandit liventes pennas ibi tangere caelos.
Tum lux aspicitur dein visum nauseat atque
Forma iterum mitis Nocturni involvitur umbris.

Quid cogitas, lector benevole?

Sanctissimae Trinitatis Sequentia

2006-06-12T11:12:00.000-04:00

Festo et Domini die hesterno laudavimus hymnis et offerimus Sanctum Sacrificium in honorem Sanctissimae Trinitatis. Liturgicus Annus, scriptus a Domno Gueranger, hoc locum continet de Sanctissimae Trinitatis sequentiis:

Nobis Media Aetas nunnullas festi beatae Trinitatis sequentias reliquit; quae autem vocabulis metaphysicis refertae et plerumque nec dulcisonae nec poeticae habentur. Illae linguis Scholarum scriptae sunt, asperiores quidem, ut hodie eos frui vix inveniant lectores. Est una tamen pacta ab Adamo Sancti Victoris quae hic inserimus quia sustinet, licet scripta Scholarum verbis, maiestatem totam et perfectam melodam dignam scriptuarum illius magni poetae.

Domnus Gueranger semper scribit de sequentiis diei propriis, si sunt aliquae, quo temperant pulchritudinem formae cum doctrinae rectitudine; et theologiae et poesis thesaurus sequentiae sunt.

De Trintatis ab Adamo Sancti Victoris Sequentia

Profitentes Unitatem
Veneremur Trinitatem
Pari reverentia,
Tres personas asserentes
Personali differentes
A se differentia.

Haec dicuntur relative,
Quum sint unum substantive,
Non tria principia.
Sive dicas tres vel tria,
Simplex tamen est usia,
Non triplex essentia.

Simplex esse, simplex posse,
Simplex velle, simplex nosse,
Cuncta simplicia.
Non unius quam duarum
Sive trium personarum
Minor efficacia.

Pater, Proles, sacrum Flamen,
Deus unus: sed hi tamen
Habent quaedam propria.
Una virtus, unum numen,
Unus splendor, unum lumen,
Hoc una quod alia.

Patri Proles est aequalis,
Nec hoc tollit personalis
Amborum distinctio.
Patri compar Filioque,
Spiritalis ab utroque
Procedit connexio.

Non humana ratione
Capi possunt hae personae,
Nec harum discretio.
Non hic ordo temporalis,
Non hic situs, aut localis
Rerum circumscriptio.

Nil in Deo praeter Deum,
Nulla causa praeter eum
Qui creat causalia.
Effectiva vel formalis
Causa Deus, et finalis,
Sed nunquam materia.

Digne loqui de personis
Vim transcedit rationis
Excedit ingenia.
Quid sit gigni, quid processus,
Me nescire sum professus:
Sed fide non dubia.

Qui sic credit, ne festinet,
Et a via non declinet
Insolerter regia.
Servet fidem, formet mores,
Nec attendat ad errores
Quos damnat Ecclesia.

Nos in fide gloriemur,
Nos in una modulemur,
Fidei constantia:
Trinae sit laus Unitati,
Sit et simplae Trinitati
Coaeterna gloria!

Amen.

De Praecursore Carmen

2006-04-13T11:28:00.000-04:00

Leonis Papae XIII amati a me magne carmen quod fortasse in proprio tempore non est sed hodie lectum a me vobis exhibeo:

anno 1886 salutis

Sanctus Ioannes Baptista

Desertas Iudaeae oras Baptista pererrans,
Tegmen cui corium, mella, locusta cibus,

O vos, errorum mersae caligine caeca,
Audite, o gentes, verba salutis, ait.

Instat summa dies; venturam Iudicis iram
Effugite: o tandem poeniteat scelerum;

Delete haec gemitu et lacrimis, Numenque piate:
Sic tutum ad caeli regna paratur iter.

"Templum cordis adornemus..."

2006-02-07T00:07:00.000-05:00

Liturgicum Annum, si non ante hoc legisti, vobis cito lubenterque est emendus, quoniam quidem haberi potest pro nugis, pro nihilo, tantum pro 100 nummi Americani, quindecim volumina et bella. Vobis confidens, quod vos cognosco empturos haec quindecim bella volumina, divitissima sanctorum vitis, temporum liturgicorum relationibus, et etiam precibus ac ordine Missae praedita, atque ut sitis librorum tamquam praegustatores, unum hymnum de quo librorum auctor profitetur, "in eo lectores nostri invenientur tam multam pulchritudinem quod nisi fallimur praeter omnes Mediae scriptos nostrae Dominae Aetatis hymnos anteponent." Laus tam altis quam fons ex quo fluit gravis est, hoc est Domne Gueranger, primus abbas Solesmis.

Sequentia scripta ab Adamo Sancti Victoris in honorem Dei Genetricis purificatae:

Templum cordis adornemus,
Novo corde renovemus
Novum senis gaudium,
Quod dum ulnis amplexatur,
Sic longaevi recreatur
Longum desiderium.

Stans in signum populorum,
Templum luce, laude chorum,
Corda replens gloria,
Templo Puer praesentatus,
Post in cruce vir oblatus,
Pro peccatis hostia.

Hinc Salvator, hinc Maria,
Puer pius, Mater pia,
Moveant tripudium;
Sed cum votis perferatur
Opus lucis, quod signatur
Luce luminarium.

Verbum Patris lux est vera,
Virginalis caro cera,
Christi splendens cereus;
Cor illustrat ad sophiam
Qua virtutis rapit viam,
Vitiis erroneus.

Christum tenens per amorem,
Bene iuxta festi morem,
Gestat lumen cereum:
Sicut senex Verbum Patris
Votis, strinxit pignus Matris
Brachiis corporeum.

Gaude, Mater genitoris,
Simplex intus, munda foris,
Carens ruga, macula;
A dilecto praeelecta,
Ab electo praedilecta
Deo muliercula.

Omnis decor tenebrescit,
Deformatur et horrescit
Tuum intuentibus:
Omnis sapor amarescit,
Reprobatur et sordescit
Tuum praegustantibus.

Omnis odor redolere
Non videtur, sed olere
Tuum odorantibus:
Omnis amor aut deponi
Prosus solet, aut postponi
Tuum nutrientibus.

Decens maris luminare,
Decus matrum singulare,
Vera parens veritatis,
Via vitae pietatis,
Medicina saeculi;

Vena vini fontis vitae,
Sitienda cunctis rite,
Sano dulcis et languenti,
Salutaris fatiscenti
Confortantis populi.

Fons signate sanctitate,
Rivos funde, nos infunde;
Fons hortorum internorum,
Riga montes arescentes,
Unda tui rivuli.

Fons redundans, sis inundans;
Cordis prava quaeque lava;
Fons sublimis, munde nimis,
Ab immundo munda mundo
Cor immundi populi.

Amen.

Qualis est hic homo quo venti etiam et mare obediunt?

2006-01-29T23:18:00.000-05:00

Origenes scripsit:

"Qualis ergo est iste? Idest, quantus, quam fortis, quam magnus? Iubet omni creaturae, et non supergreditur iussionem eius; soli homines resistunt, et ideo in iudicio damnabuntur. Mystice autem omnes in sanctae Ecclesiae navicula cum Domino per hunc undosum supernatamus mundum. Ipse autem Dominus pio obdormit somno, patientiam et impiorum poenitentiam expectans."

Calles luto ac stercore operti

2006-01-28T19:51:00.000-05:00

Pro dolor non mecum eratis vesperi currentem! Calles inveni inter arbores abditos, non longe ab universitate, quorum multae partes aqua niveque summersae. Tametsi luto ac stercore equorum calles cooperti, tamen non labans fortiter cucurri virilterque.

Pulchrum visu! infra, tibiae meae opertae luto:

In conversione Sancti Pauli Apostoli

2006-01-26T00:48:00.000-05:00

Hunc addere hymnum heri volueram in Sancti Paul honorem, quem hynum inveni in Breviario Romano, meo usuali fonte. Sic legitur:

Egregie Doctor, Paule, mores instrue,
Et nostra tecum pectora in caelum trahe:
Velata dum meridiem cernat fides,
Et solis instar sola regnet caritas.

Sit Trinitati sempiterna gloria,
Honor, potestas atque iubilatio,
In unitate, quae gubernat omnia,
Per universa aeternitatis saecula.

Amen.

2006-01-09T13:10:00.000-05:00

Videtur quod ad vesperum vitae adveni: tum obesus tum luscitiosus sum atque pressura sanguinis mei fortior (vel altior).

Quo in festo omnes familiae exsultent

2006-01-08T20:51:00.000-05:00

Prima dominica post diem Regis totius mundi apparentis tribus longiqui orientis regibus, festum sanctae familiae consecratum catholica sancta ecclesia hodie celebravit. Praetereo pauperes catholicos habitantes in America septentrionali qui hodie celebrant festum Epiphaniae - inquirite de hac re misera episcopos amentes Americae! Hoc festo adsum in oppido Detroitensi, in bella ecclesia dedita a populis Poloniae immigratis (in Americam) ad sanctum Iosaphatum.

Sed de hymno dato in Breviario Romano hac nocte scribere opto: "O lux beata caelitum." Offeram elegantissima huius hymni verba, quae scripturus sum infra. Sic incipit:

O lux beata caelitum
Et summa spes mortalium,
Iesu, o cui domestica
Arrisit orto caritas:

Maria, dives gratia,
O sola quae casto potes
Fovere Iesum pectore,
Cum lacte donans oscula:

Tuque ex vetustis patribus
Delecte custos Virginis,
Dulci patris quem nomine
Divina proles invocat:

De stirpe Iesse nobili
Nati in salutem gentium,
Audite nos qui supplices
Vestras ad aras sistimus.

Dum sol redux ad vesperum
Rebus nitorem detrahit,
Nos hic manentes intimo
Ex corde vota fundimus.

Qua vestra sedes floruit
Virtutis omnis gratia,
Hanc detur in domesticis
Referre posse moribus.

Iesu, tuis obediens
Qui factus es parentibus,
Cum Patre summo ac Spiritu
Semper tibi sit gloria. Amen.

Pulchritudo super potentiam ad referendam, praesertim in versibus secundo ac tertio.

Humanissimum virum . . .

2005-12-31T11:50:00.000-05:00

Humanissimum virum per alterum meum interreti commentarium nacti sumus et eius quoque universitatem quae partim per huius subsidium viri constituta est. Usque autem hunc diem eius universitas non secundum omnes regulas Canadienises formata, sed in via ad hunc finem procedit. Praesenti tempore multi discupli emigrant in alias universitates, verbi causa, Franciscana Universitas ut compleverint dies scholasticos.

Confessionem hac nocte feci in ecclesia vocata in honore Sancti Thomae Aquinatis non longinqua a domo mea. Duas ab hinc hebdomadas recentissima confessio mea facta est quoniam quando in vigilia nativitatis Domini nostri conatus sum facere alteram confessionem, vocavi ecclesiam telephono et aliqua femina adhibita, didici nullas confessiones audiri in vigilia nativitatis Domini. Quid est hoc? cogitavi. Percontatus sum iterum feminam: Intendisne significare nullas confessiones in tua ecclesia audiri in hac vigilia? Nec, respondit ista, in hac ecclesia nec in aliqua ecclesia huius dioecesis.

Itaque solum hac nocte una hebdomada defluxa facere confessionem meam potui. Certe confessio debet fieri frequentius quam in proximis hebdomadis facta est, sine enim frequenti confessione christiana anima, salutari consuetudine confessionis perdita, frigescit atque aliquando poenitentia oblivioni datur, anima nostra obliviscitur verum bonum suum ac ultimam finem.

Cum foras ambulavi...

2005-12-29T22:25:00.000-05:00

Cum foras ambulavi hac nocte et tunc aliquo spatio curso, ossa mea invenerunt mei pondus corporis gravius quam poterunt baiulare! Sed multis diebus interponitis inter cursiones, veteres ossa mea satis otii habent. Levibus meis diebus relictis, hodie paulo minus quam barrus pondus meum est.

Festum Sancti Thomae Cantuariensis

2005-12-29T11:00:00.000-05:00

Una bella sententia concinne loquens de aestu in corde regis fervente ante necem crudelem archiepiscopi Cantuariensis (e Romano Breviario veterrimo excerpta):
Quid dum boni pastoris officium securus exsequitur, ecce calumniatores ad regem deferunt, eum multa contra regnum et publicam quietem moliri, ut propterea saepius conquereretur rex, se in suo regno cum uno sacerdote pacem habere non posse.

Nunc, ecce, verba Sancti hora mortis dicta ad clericos suos et eum necaturos. Hic infra historiam narro secundum relationem inventam Breviario Romano plus pauca addita verba e meo imaginatione; utique verba infra posita tamquam dicta a Thoma sunt sicut apparita in Breviario.

Thomas accurrens clericis ecclesiae nitentibus fores praecludere, dicensque sociis in fide mox eum visuris non cum terrestribus oculis:

"Non est Dei Ecclesia custodienda more castrorum!" et autem:

"Ego pro Ecclesia Dei lubenter mortem subibo."

et ianua verbo eius patefacta, aura ab eo sanctitatis saevis militibus saeptis effulgente, affansque tum ad milites:

"Vos Dei iussu cavete, ne cuipiam meorum noceatis!"

deinde flexis genibus, Deo, beatae Mariae semper Virgini, sancto Dionysio et reliquis Sanctis eius ecclesiae patronis, Ecclesiam et seipsum commendans, sacrum caput eadem constantia, qua iniquissimi regis legibus restiterat, impio ferro præcidendum obtulit, quarto Kalendas Januarii, anno Domini millesimo centesimo septuagesimo primo:

cuius cerebro respersum est totius templi pavimentum.

In festo huius magni sancti qui contra machinationes impii regis stetit oratio composita a Iosepho, quamvis toto indigno canere Thomae laudes, est oblata:

O Deus semper misericors et miserator, cruento spectamine viso tam multis, peccatoribus sanctisque, rudibus proceribusque, nunquam in oblivione sepulto, ne furore regis quidem amentis, unquam foto a Christifidelibus, concede, quaesumus, ut roboret etiam veros filios Romae hodie ad resistendum coniurationibus ubique Francomurarii, heredum sacrilegorum regum, et denique in consequendo aeternam cum Thoma matyro tuo vitam laetari; per Dominum nostrum, Iesum Christum, Filium tuum, cum tecum vivit et regnat in unitate Spiritus Sancti, Deus, per omnia saecula saeculorum. Amen.

In nativitate Domini

2005-12-25T11:27:00.000-05:00

Quam iucundus est homo legiendo vel sermonibus vel commentariis patrum ecclesiae verba! Mane, nativitate Domini, quam bella legere verba Leonis Magni e primo eius sermone de Nativitate Domini. Videte hanc sententiam tam bellam, mirabiliter concinnatam:

Salvator noster, dilectissimi, hodie natus est: gaudeamus! . . . .

Dei namque Filius secundum plenditudinem temporis, quam divini consilii inscrutabilis altitudo disposuit, reconciliandam Auctori suo naturam generis assumpsit humani, ut inventor mortis diabolus, per ipsam, quam vicerat, vinceretur.

Alium locum, extra hunc mundum (ut ita dicam!):

Agamus ergo, dilectissimi, gratias Deo Patri, per Filium ejus in Spiritu Sancto: qui propter multam caritatem suam, qua dilexit nos, misertus est nostri: et cum essemus mertui peccatis, convivificavit nos Christo, ut essemus in ipso nova creatura, novumque figmentum. Deponamus ergo veterem hominem cum actibus suis: et adepti participationem generationis Christi, carnis renuntiemus operibus. Agnosce, o Christiane, dignitatem tuam: et divinae consors factus natúrae, noli in veterem vilitatem degeneri conversatione redire.

Epigramma scripta a Richardo Crashaw . . .

2005-12-18T23:44:00.000-05:00

. . . in convivium nuptiale Canae. Bella, praecipue imago ultimi versus. Crashaw sic scripsit:

Unde ruber vestris, et non sua purpura, lymphis?
Quae rosa mirantes tam nova mutat aquas?
Numen, convivae, praesens agnoscite Numen:
Nympha pudica Deum vidit et erubuit.

Praeparatio pro morte

2005-12-17T22:31:00.000-05:00

Hic inchoo opus versationis quod expecto occupare me multas horas. Versare velim aliquos locos e sancti Alphonsi opere ascetico, vocato nomine scripta supra. Sancti anglice versata verba illic inveniuntur. Sic incipio:

Praeparatio pro morte;

vel,

Veritatum Aeternorum Considerationes.

Meditationes utiles et laicis et sacerdotum pro sermonibus.

Consideratio prima.

Vir qui in alterum mundum modo abiit descriptus.

"Pulvis es et in pulverem reverteris." -- Gen. iii. 19.

Primum punctum:

Corpus in moriendi lectulo.

Intuere te pulverem et in pulverem reversurum esse. Dies veniet in quo morieris et computresces in sepulchro ubi operimentum tuum erunt vermes. Omnibus eadem sors praestolatur, proceribus et paganis, principibus et pauperibus. In aeternitatem anima procedet simulatque corpus desolaverit, et corpus in pulverem revertetur. Auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum revertentur.

Fingite quod conspicitis hominem novissime exanimatum. Aspicite illud corpus adhuc stratum in strato, caput in pectore casum, capillos confusos et sudore etiamnum mortis delibutos, oculos depressos, genas cavas, faciem quasi cinerem, labia ac lingua facta ferrea, corpus algentem et gravem. Quanti conspiciendo cognatum defunctum vel amicum converterint vitas suas atque saeculo abscesserint!

Tota pulchra

2005-11-28T11:47:00.000-05:00

Tota pulchra es, Maria,

Et macula originalis non est in te.

Tu gloria Ierusalem,

Tu laetitia Israel,

Tu honorificentia populi nostri,

Tu advocata peccatorum.

O Maria,

O Maria,

Virgo prudentissima,

Mater clementissima,

Ora pro nobis,

Intercede pro nobis ad Dominum Iesum Christum.

Poemata de Beato Alexandro Sauli scripta a Iosepho Sarto

2005-11-27T16:42:00.000-05:00

Haec poemata scripta a episocopo Mantuae, Iosepho Sarto, qui postmodum factus est episcopus Romae, sub nomine Pii decimi, pro celebratione festii beati Alexandri Sauli e Pavia, interdum vocati "Apostolus Iuvenum."

B. Alexandro Sauli
Trecentesimo Vertente Anno
A Felici Exitu Vitae Eius

Sint alii, dilecte, tuas qui laudibus ornent
Immensas animi dotes, praeclaraque facta
Cantent. Non ea vis, nec tanta potentia nobis.
Nos tacitos coluisse tuae tot nomina laudis
Praesidiumque tuum semper petiisse invabit.

Liber XI, capitulum tertium, Confessiones Sancti Augustini

2005-11-07T20:36:00.000-05:00

Quondam quaestionem in libro xi Confessionum Sancti Augustini hac nocte nactus sum. Haec quaestio ad Platonis doctrinam recordationis pertinet, vel ita mihi videtur. Augustinus scripsit hoc loco xi libri:

si esset . . . rogarem eum . . . ut mihi ista [de aeternis rebus] panderet . . . . [et] si autem latine [diceret], scirem quid diceret. sed unde scirem, an verum diceret? . . . intus utique mihi, intus in domicilio cogitationis nec hebraea nec graeca nec latina nec barbara veritas sine oris et linguae organis, sine strepitu syllabarum diceret: 'verum dicit,' et ego statim certus confidenter illi homini tuo dicerem: 'verum dicis.'

Non multum temporis eximit super hanc quaestionem quae non paucum philosophorum laesit, et respondit ad eam in verbis "intus utique mihi, intus in domicilio cogitationis...." id est, translative loquitur. Quid quidem est cogitationis domicilium? Atque nihil addet ad hanc disceptationem dicere esse vocem, quae sonat sine aliquibus linguis homini communibus, intus loquentem et recte disceptantem. Illa quaestio superest: quomodo vox in domicilio cogitationis recte decernit unam quaestionem vel alteram? Praeterea Augustinum quidam volere roget: num in omnibus rebus haec vox probe decernit?

Nihilominus mei interfuit videre hunc locum qui quoque praebuit materiam concinnam missui parvo in mea interretis pagina.

In mortuorum civitatem

2005-11-03T22:59:00.000-05:00

In mortuorum civitatem, inter defunctorum monumentos, Iacobus, Ambrosius et huius scriptor hac nocte transgressi sumus ut in eo loco pro famulis famulabusque in Domino defunctis oraremus. Psalmos gradulaes pro his dolentibus inter divini flammas amoris animis obtulimus; ter oravimus, primo cum verbis, "Absolve, quaesumus, Domine, animas famulorum famularumque tuarum et omnium Fidelium defunctorum...", secundo, "Deus, cui proprium est misereri semper et parcere...", deinde, "Praetende, Domine, famulis et famulabus tuis dexteram...."

Stantibus pedibus nostris apud corpora profunda in eorum cubiculos, alterum autocinetum caemeterium ingressum est et spatium nostrum tranquillum. Poposci meis amicis, "Qui sunt isti qui aggrediuntur?" Soli alteri amici exanimorum venti ad orandum vel considerandum de illis e vita recessis.

Nostris precibus effusis, molliter recessi sumus, ad alterum mundum cogitationibus parumper advolatis nostris. A subitanea et improvisa morte, libera nos, Domine! Inveniat mors tacita celerque nos paratos et in conscientia placidos.

Episcopus de Castro Mayer de bracis

2005-10-29T21:47:00.000-04:00

Iacobus e Societate Boni Temporis hortatus est me convetere in linguam immortalem haec verba Episcopi de Castro Mayer; propter meum magnum affectum quoque pro his huius episcopi verbis comiter adsensus sum. Subtexo illam catenam ad eius verba.

Tollite, legite! (Ad principium secundi paragraphi.) Et pudice te induite!

"Verbi causa Episcopus de Castro Mayer solitus est perhibere quod bracae a femina indutae peiores quam gunnella sunt, quandoquidem quamvis sensualis sit gunella ac sensus aggreditur, ideologicae sunt bracae atque mentem petit. Quidem feminae bracae ut hodie induntur, breves vel longae, pudicae vel cinaedicae, artae vel laxae, apertae vel absconditae (sicut illae culottes) mulierbribus feminae incurrunt ut nuntient profundam rebellionem contra ordinem statutam a Deo."

Sic scripsi, sed velim audire ex ceteris utrum habeant aliqua consilia quomodo melius convertam verba episcopi.

Festum Sanctae Margaritae Mariae Alacoque

2005-10-17T15:07:00.000-04:00

Ex Breviario Romano de sancta Margarita: "In Deiparam Virginem et in augustum Eucharistiae sacramentum amore flagrans, adulescentula Deo virginitatem devovit; ac Ordinem Visitationis ingressa, statim religiosae vitae fulgore nitere coepit."

Saepe in legendo de sanctis invenitur eos (vel eas) adhuc iuvenes semetipsos Deo dedisse, et quam dissimilis res invenitur in nostris vitis hodie! In nostra societate referta et imaginibus et picturis et musicis et verbis etiam vocibusque fornicationis atque clinopales, quomodo concipere possimus quod paulus puer vel puella parva prodere praeclarum desiderium virginitatis possit? Praedicuntne pastores pulchritudinem casitatis perfectae? Si illi non sic praedicunt, unde audiet talem virtutem proclamatam puellula? Ut mala corruptaque societas nostra loquitur valde et male, ita nostri pastores et parentes debent disserere de virginitate eloquentius et suavius.

Una res plus, ex Enchiridio Indulgentiarum, simplex modus faciendi fidei, spei, et caritatis acta, ut faciemus haec acta ubique et semper, tamquam sanctus Alphonsus Maria urget exhortatur nos:

"Deus meus, credo in te, spero in te, amo te super omnia ex tota anima mea, ex toto corde meo, ex totis viribus meis: amo te quia es infinite bonus et dignus qui ameris; et quia amo te, me paenitet ex toto corde te offendisse; miserere mihi peccatori. Amen."

(Indulgentia dierum trecentum - Sacra Congregatio Indulgentiarum, 21 Nov. MCCCCCCCCLXXXV)

xvi Iulii 1892 De saecularibus festis Christophori Columbi

2005-10-12T23:49:00.000-04:00

Laudibus extollit Pontifex Christophorum Columbum et opus insigne ab eo peractum. Cum his verbis sequentis epistola Leonis XIII ad episcopos Hispaniae, Italiae et utriusque Americae incipit:

"Quarto abeunte saeculo, postea quam homo Ligur ad ignotas trans Oceanum Atlanticum oras, Deo auspice, primus appulit, gestiunt homines et memoriam rei grata recordatione celebrare et auctorem extollere. Nec sane facile reperiatur, quae permoveat animos studiaque inflammet, causa ulla dignior. Res enim per se omnium est, quas ulla aetas unquam ab hominibus effectas vidit, maxima et pulcherrima: is vero qui fecit, pectoris ingeniique magnitudine post natos homines cum paucis comparandus.

"Eius opera, ex inexplorato Oceani sinu alter emersit orbis: centena mortalium millia ex oblivione et tenebris in communem humani generis societatem restituta, ex fero cultu ad mansuetudinem atque humanitatem traducta; quodque est longe maximum, eorum communicatione bonorum, quae Iesus Christus peperit, ad vitam sempiternam ab interitu revocata. . . ."

ante diem quartum Idus Octobris

2005-10-12T19:30:00.000-04:00

Ithacam hodie volavi. Duo volatus mei a Lansing ad Ithacam bene evenerunt. Videtur ut meus zelus primus latine scribendo emortuus est: sed, Deo volente, iugiter resurget et a latine scribendo non deficiam.

In volatu meo hodie de sancto alphonso de'liguori iugiter legebam. Parum dico si dicam illum virum amem. Propter quod velim prodere pro omnibus sequentem fabulam de magno hoc sancto viro:

"Conversionum curationumque tot referebantur eius potestati, sed forte secundi generis dulcissima narrata est de Patre Rossi qui unus inter primos sodales eius in Congregatione Sacratissimi Redemptoris. Anno salutis millesimo septingentesimo quinquagesimo uno, Alphonso degente Pagani, gravi morbe Rossi afflictus est atque medici eum desperarunt. Calamitatis nuntio Alphonso relato, Patri Landi sequentibus verbis inclusis et adscriptis morienti in sui litteris extemplo scripsit: "Domne meus Xavier, volo te convalescere, et ego tibi sub obedientia statim recreare pro Iesu Mariaeque amore impero." Animo Patris Landi defecto ante faciem laboris legendi nuntium eius aegroto, Patri Villani opus dedit. Hic ingressus est aegroti cellam et locutus est ad Rossi: "Pater Xavier, obedientiaene credidisti?" "Certe," respondit moriens. "Vere tunc," dixit Villani, "erigere tibi rector maius mandat." Tum hic litteras legit deinde paginis a Rossi basiatis atque ille sub eius pulvino eas posuit. Ille se continuo sensit convalescere, et postquam paucos dies ad opus eius redivit. Per septem plus annos vixit et in anno millesimo septingentesimo quinquagesimo octavo beate emortuus est."

Primi vesperes Sancti Michaelis Archangeli

2005-09-28T19:08:00.000-04:00

Aeger adhuc hodie eram, sed spiritu meo a fulgente sole in caelo sine nubibus adlevato, minus miseret mihi in tale statu. Circa meridiem reddens sub Phoebeo iubari a taberna cum paucis alimentis in manu mea atque grato prandio parato, cum Catharina loquente ius edi. De laborando meo parva hodie facta sunt, quamvis oculos meos ad Soarii scripta, Disputationes Metaphysicae, parumper direxi. Praeterea autem de sancto Wenceslao duce martyreque legi.

Marcus hac nocte a Lutetia reddiderit afferens amicis suis tres gallicos panes, sex gallica casea, ac novem gallicas lagonas vini -- mi amice, macte!

Pro mei commentarii fidelibus legentibus, ecce, hoc hymnus in honorem Sancti Michaeli Archangeli non certo scriptus a stylo meo sed inventus in Romano vetere Breviario:

Te, splendor et virtus Patris,
Te vita, Iesu, cordium,
Ab ore qui pendent tuo,
Laudamus inter Angelos.

Tibi mille densa milium
Ducum corona militat;
Sed explicat victor crucem
Michael salutis signifer.

Draconis hic dirum caput
In ima pellit tartara,
Ducemque cum rebellibus
Caelesti ab arce fulminat.

Contra ducem superbiae
Sequamur hunc nos principem,
Ut detur ex Agni throno
Nobis corona gloriae.

Deo Patri sit gloria,
Qui, quos redemit Filius,
Et Sanctus unxit Spiritus,
Per Angelos custodiat.

Amen.

Undevicesima Dominica post Pentecosten

2005-09-25T22:07:00.000-04:00

De hodierno Evangelio secundum sanctum Matthaeum (XXII.i-xiv) Gregorius Magnus scribit:

Hic [Evangelio Matthaei] per nuptias, praesens Ecclesia, illic [Evangelio Lucae] per coenam, aeternum et ultimum convivium designatur; quia et in hanc nonnulli exituri intrant; ad illud quisquis semel intraverit, ulterius non exibit.

Suaviter et latine ille Magnus scripsit. Vel aspicite hoc elogium ex Hilarii opera de eodem Evangelii loco:

Servi primo missi, qui invitatos vocarent, apostoli sunt; qui autem admonentur ut veniant, invitati antea, populus Israel est: in gloriam enim aeternitatis per legem est advocatus. Apostolorum ergo erat proprium commonefacere eos quos invitaverant prophetae.

Placet valde mihi videre quomodo in secunda sententia Hilarius duos subiectos, ut ita dicam, sententiae disponit: in primis "Apostoli" deinde in fine "Prophetae." Et praeterea, nota bene illud verbum venustum "commonefacere" cuius de usu Lewis & Short adnotant: "In bona prosa, frequentissime usum a Cicerone."

Photographemata temporis aestivi praeteriti

2005-09-24T17:45:00.000-04:00

Photographemata mea Romae. Videte et fruamini!

Festum Sanctae Mariae de Mercede hodie est

2005-09-24T11:12:00.000-04:00

Optima sententia ex vetere vetere Breviario hodierno, in principio:

Quo témpore maior feliciorque Hispaniárum pars diro Saracenórum opprimebátur iugo, innumerique fidéles sub immani servitute, maximo cum periculo christianæ fidei abiurandæ, amittendæque salútis ætérnæ, infeliciter detinebántur, beatíssima cælórum Regína, tot tantisque benigniter occurrens malis, nimiam caritátem suam in iis rediméndis osténdit.

Alicuius heri oblitus sum

2005-09-24T09:57:00.000-04:00

Festo sancti Lini heri celebrato, horum verborum de secundo papa oblitus sum ponere in commentarium meum. (Ipsa ex hac pagina.) Vix reor quod illa infra verba egent explicationis.

Linus Pontifex, Volaterris in Etruria natus, primus post Petrum gubernávit Ecclésiam. Cujus tanta fides et sanctitas fuit, ut non solum dæmones ejiceret, sed etiam mórtuos revocaret ad vitam. Scripsit res gestas beáti Petri, et ea maxime quæ ab illo acta sunt contra Simónem magum. Sancívit ne qua mulier, nisi velato cápite, in ecclésiam introíret. Huic Pontifici caput amputátum est ob constantiam fidei, jussu Saturnini ímpii et ingratíssimi consularis, cujus filiam a dæmonum vexatióne liberaverat. Sepultus est in Vaticano prope sepúlcrum Principis Apostolórum, nono Kalendas Octobris. Sedit annos undecim, menses duos, dies viginti tres, creatis, bis mense Decembri, epíscopis quindecim, presbyteris decem et octo.

Scribebam ix Kalendas Octobris, festo Sancti Lini

2005-09-23T23:10:00.000-04:00

Parvum adhuc morbum habeo, sed gratias sit, tam parvus levisque ut vix eum sentiam.

Meo humili grege docto, sub arboribus velatis sole et saltantibus in ventu secessi me. Puto ut fefelli meos discipulos hodie excitare; quamquam putaram nos habuisse aliquas res novas atque magnas hodie disserere, vel non cate disposui verba mea vel verba nihil eis habuerunt. Re vera egomet non adeptus sum finem locorum legendorum, quamvis non necesse erat mihi sic facere propter multa iam dicenda.

Scotus me heri interrogavit utrum ibam ad philosophiae cursus alteros; numquid respondere ei potui quod non eo quia si iram, obdormiverim? Et nunc debeo legere et scribere et sudare super quamdam exquisitionem aut de creatione aut de aeternitate aut etiam de Deo ipso? Studere philosophiae me onerat; sed quando, tu posces, erat facile studere?

Hoc tempore aestivo cum Reginaldo in Roma sub protervo sole facile studere erat. Fortasse hoc affectus ortus est in me quia Reginaldus paucos ludos domesticos dabat quamvis necesse erat nobis adesse in schola cotidie per multa hora.

Festo Thomae de Villanova

2005-09-22T23:55:00.000-04:00

Videtur ut habeo parvum morbum: nares meas decurrere tota die non cessarunt. Spem foveo ut in matutino diei veneris sentiam me non tam gravis surgere et deinde precari Stationes Crucis, ut illo tempore solemus.

Speramus die Domini (decimum Kalendas Octobris) redire Scrantonem, ad paroeciam Sancti Michael, propter celebrandum festum eiusdem, eorum patronum sanctum atque illum grandem Satanae flagellum.

Admonitum iuveni Leonis XIII

2005-09-21T17:21:00.000-04:00

Adulescens

Effrontem mulierem depellit

Quid fucata genas, quid, vultu habituque proterva,
Mente agitas? Procul hinc siste, Amarylli, pedem.

Letiferum stillas meretricio ab ore venenum,
Infandum venis, proh pudor, ulcus alis.

a. D. MDCCCXXXI

Videtur mihi ex elogio supero eius poema quod Leo poema tum pro aliquo eius amico tum pro se scripsit; elogium legitur: "Rogerius A.C.", et nihil praeter illas litteras. Equidem iuvenis vir viginti et uni annorum admonitum cum sibi per poema sodali cum amico eius sapienter diceret. Stet quoque mihi admonitum ex ore Leonis.

ante diem duodecimum Kalendas Octobris

2005-09-20T19:39:00.000-04:00

Legens hoc vesperi ex opera Ioannis Henrici Newman, hunc versum veterem fine comperi:

Maria, mater gratiae
Dulcis parens clementiae
Tu nos ab hoste protege
Et mortis hora suscipe.

In alteris novis nuper discessit bonus amicus meus Ericus. Eius per temporem visendi hoc humile oppidum addere non potui meo commentario, quamvis aliqua legi poemata quae eo mox addam. Similis nostri ultimi conventus, hic recentissimus malum saporem in ore meo linquit non quia habere multas iucundas horas fefellimus sed quia non consenionem omnium divinarum humanarumque rerum habemus, quamquam in benevolentia et caritate remanemus. Utique puto quod hoc rerum status me plus quam eum laedet. Adiuvet me crescere in caritate Deus et eum fieri vacuus omni labe Catholicus.

Festum septem dolorum Sanctae et Semper Virginis Mariae

2005-09-15T16:08:00.000-04:00

Hodie post meridiem ambulabam ad apicem collis ut adessem ad meum cursum. Et video, en, tristissimum aspectum: duo viri ambulantes per campum manibus eorum iunctis et omnino mores Christianos despicientes. Nonnunquam nocte hic et illic vidi duas feminas ambulantes iunctis manibus, sed non viros mulierbres sicut facientes, saltem etiam in Ithaca. Visum est bonum mihi eos extemplo interficere, secundum praeceptum, “in matutino interficiebam omnes peccatores terrae” (Ps. 100:8), sed menti meo velociter Dei lex occuravit ut nos debemus deferre iudicium castigationemque potestatibus institutis. Itaque relinquam (invocamque) potestatibus Ithacae illos scelerosos pathicos punire.

Primi vesperes Dolorum Sanctae Mariae Virginis

2005-09-14T11:59:00.000-04:00

Romanus calendarius adhuc me vexat: heri in meo blogio et hoc nocte apud Patrem Danielem, non recte diem inscripsi.

Vinis et caseis fructi sunt cum alteris discipulis veteribus hoc nocte apud Patrem Danielem. Ille bonus pater habitat in domo Newman. Non in aliquo modo illa domus pertinet ad venerabilem Newman, sed tamen tale nomen eius est.

Historia vitae meae

2005-09-14T01:20:00.000-04:00

Haec verba Quintiliani comperi hic, et quia illa verba constituunt vitae meae historiam, ut ita dicam, infra eadem addidi:

Accidit etiam ingeniosis adulescentibus frequenter, ut labore consumantur et in silentium descendant nimia bene dicendi cupiditate. --- Divus Quintilianus

Aeque dicere, nec ingeniosus nec consumatus labore sum, sed sine dubio persaepe in silentium descendi nimia bene dicendi cupiditate, perterritus quod illusurus sum propter mea verba falsa vel non apta.

Die martis, Idibus Septembribus

2005-09-13T23:59:00.000-04:00

Amicus meus et bonus, Ericus, Ithacam volabit die veneris; eius consilio huc veniendi edito valde sum iucundus. Iter primum eius Ithacam erit.

Terentius ingenii mira dexteritate valens item hodie in eius legendi studendique immanitate praefulsit. Primo Platonis elogium eum commemorat de verbis Thucydidis, secundo metaphora ex Platone undae ridentis eum commemorat de Psalmis, deinde Platonis quoddam verbum eum commemorat de principio magnae orationis senis in Oedipode Rege Euripidis.

Si est aliquid concupio, scientiam similem eius valde concupisco. Scio autem quod non poterimus nec divitias ferre nec cognitiones nobiscum quando facesserimus hac terrestri vita, necnon libri quoque sint ponderosiores quam aera. (Verba mea significant: librorum doctrinae nostras animas plus quam mundi boni fallant.) Utique tamen sentio aliquid aemulationis aliquando puto de eruditione eius.

Generosi munera Bacchi (vini) et poemata dulcia oblectamentum vitis nostris dant atque (dicam) mentes nostras locupletant. Fortasse dico non tamquam sanctus quam rudis, sed etiam ex animo.

Secundi Vesperes Sanctissimi Mariae Nominis

2005-09-12T23:59:00.000-04:00

Bellorum Sancti Bernardi verborum hodie egeo. Composita eius verba in illo Breviario illustri Romano vetere, ea hodie legi atque semel lecta nequeunt deficere mentem catholicam inspirare eadem impertire multis alteris animabus. Quapropter, ecce, tollite legiteque:

Et nomen, inquit, Virginis Maria. Loquamur pauca, et super hoc nomine, quod interpretatum maris stella dicitur, et Matri Virgini valde convenienter aptatur. Ipsa namque aptissime sideri comparatur, quia sicut sine sui corruptione sidus suum emittit radium, sic absque sui læsione Virgo parturivit Filium. Nec sideri radius suam minuit claritatem, nec Virgini Filius suam integritatem. Ipsa est igitur nobilis illa stella ex Iacob orta, cuius radius universum orbem illuminat, cuius splendor et præfulget in supernis, et inferos penetrat; terras etiam perlustrans, et calefaciens magis mentes quam corpora, fovet virtutes, excoquit vitia. Ipsa, inquam, est præclara et eximia stella super hoc mare magnum et spatiosum necessario sublevata, micans meritis, illustrans exemplis.

O quisquis te intelligis in huius sæculi profluvio magis inter procellas et tempestates fluctuare quam per terram ambulare; ne avertas oculos a fulgore huius sideris, si non vis obrui procellis. Si insurgant venti tentationum, si incurras scopulos tribulationum, respice stellam, voca Mariam. Si iactaris superbiæ undis, si ambitionis, si detractionis, si æmulationis, respice stellam, voca Mariam. Si iracundia aut avaritia aut carnis illecebra naviculam concusserit mentis, respice ad Mariam. Si criminum immanitate turbatus, conscientiæ fœditate confusus, judicii horrore perterritus, barathro incipias absorberi tristitiæ, desperationis abysso, cogita Mariam.

In periculis, in angustiis, in rebus dubiis Mariam cogita, Mariam invoca. Non recedat ab ore, non recedat a corde; et, ut impetres eius orationis suffragium, non deseras conversationis exemplum. Ipsam sequens, non devias; ipsam rogans, non desperas; ipsam cogitans, non erras; ipsa tenente, non corruis; ipsa protegente, non metuis; ipsa duce, non fatigaris; ipsa propitia, pervenis: et sic in temetipso experiris quam merito dictum sit: Et nomen Virginis Maria.

Res laesae

2005-09-12T17:48:00.000-04:00

Die domi cesso et labora multa confecta, post meridiem res laesae evenierunt. Imprimis convicium proxissimum cum Catharina factum est, et deinde, propter nostri pugnationem de nuptiis, tardus fui in afferendo conversionem meam graecam Terentio magistro meo. Habui unam totam hebdomadam, sed tamen fui tardus; verbero sum. Erga Catharinam male egi atque non possum efficere laborum meum.

De invaletudine Ioachim Peccii

2005-09-11T23:52:00.000-04:00

Poema legi hoc nocte scripta a iuveni Leone XIII postquam discruciato a gravi morbo:

anno MDCCCXXX

DE INVALETUDINE SUA

Puber bis denos, Ioachim, vix crescis in annos;
Morborum heu quanta vi miser obrueris!

Iuverit hos fando tristes memorare dolores,
Et vitae aerumnas dicere carminibus.

Nocte vigil, tarda componis membra quiete:
Viribus effetis esca nec ulla levat

Languentem stomachum; depresso lumine ocelli
Caligant; ictum saepe dolore caput.

Mox gelida arentes misere depascitur artus
Febris edax, mox et torrida discruciat.

Iam macies vultu apparet, iam pectus anhelum est;
Deficis en toto corpore languidulus!

Quid tibi blandiris, longos quid prospicis annos?
Atropos horrendum mortis adurget iter.

Tunc ego: "non trepida frangar formidine: mortem,
Fortis, dum properat, laetus et opperiar.

Non me labentis pertentant gaudia vitae,
Aeternis inhians nil peritura moror.

Attingens patriam, felix est advena, felix
Si valet ad portum ducere nauta ratem."

Lingua Graeca

2005-09-11T21:52:00.000-04:00

Mihi quod singulis temporibus studere linguae capesso graecae, illa lingua difficilior alieniorque est factus videtur. Exempli causa, hoc nocte debeo convertere locum ex Platonis Re Publica graecum in Anglorum linguam. Speraveram illum convertere locum in Romanorum linguam, sed videar stultus quia graeca non satis intelligo verba ut latine illa verba convertam. Quid est peior, cum in linguam latinam eadem difficultas pertinet tum in linguam anglicam verba converta: linguam nescio Graecorum!

Primi vesperes Sanctissimi Nominis Mariae

2005-09-11T18:44:00.000-04:00

Fessus sum: hoc mane "athletae se in curriculo exercentes" (Cicero: De Senectute) et ego etiam cursimus cursum a Ithacae alta schola coeptum. Tam longum quam cruciabundum curriculum cursimus, quamvis tempestas bella atque via campestris erant. Decem milia cursi et finem adeptus sum postquam minutarum sexaginta octo. Consilium meum (ac spes mea) fuerant currere minus quam septuaginta minutarum, et itaque videtur mihi quod feliciter dies evenit. Pro diebus ineuntibus proximis, consilium est longius currere et forte addere aliquas exercitationes veloces antequam illud proximum cursum, "Leaf Peeper", apud Cortland, dimidiae longinquitatis a Marathone ad Athenas in Octobribus Idibus.

Conventu cum Terentio confecto

2005-09-02T20:24:00.000-04:00

Ante diem quartum Nonas Septembris, scribebam Ithacae

Conventu cum Terentio confecto et locis variis inter discipulos divisis, occurit mihi scribere meas versationes ex lingua graeca in linguam latinam. Nescio tamen non modo utrum pergratum erit consilium meum Terentio sed etiam facultatem habeo tales locos versandi. Haec cura praecipue praestat se propter me non bene intelligendum linguam graecam. Hodie quoque meum anni primum conventum parvum docui et eum iudicavi bene evenisse quia uno momento vocem meum paene amisi—fortasse ad proximum parvum conventum oportet mihi parvam aquam adferre.

Kalendis Septembribus

2005-09-01T20:23:00.000-04:00

Mane laudibus oratis, sancti Aegidii laudibus, tam longe ac cito cucurri ut domum reversus erim et parvum temporis maneret in quo paraverim ad collem redire. Paucis momentis elapsis, domu cucurri ad collem et usque ad cameram Scoti. Quamquam antea tum de proposito meo cum de eius responsione anxiatus sum, vero in eventu dulce conventu nostro cesso, a camera eius suaviter discessi. Post duas hebdomadas, aliqua exquisitione in bibliotheca facta, iterum conveniemus.

Quid comperi in conventu nostro, re vera, Scotus non habuit mihi faciles responsiones, ut ita dicam. Id enim manet ut mihi inveniendum utrum sint vel aliqui vel multi vel nihili libri qui pertinent ad meum propositum. Ille igitur labor quem vitare hac aetate aestiva volui, nunc mihi eum confrontandum est. Ipsum beneficium nunc laborandi est duplex, primo, Scotus mecum est ut exhortetur me et, secundo, non puto, non cognosco, sed ego scio ut in hanc viam necesse est mihi ire.

Mercurii dies me nanciscitur

2005-08-31T20:09:00.000-04:00

Pridie Kalendas Septembris, scribebam Ithacae.

Mercurii dies me nanciscitur habentem parvum faciendorum: nihil cursus, nihil conventus, tantummodo vesperi Rosarium. Cras conveniendum mihi Scott; videbimus quod dixeris de meo proposito. Hodie comperi Catharinam mihi irasci ob quaedam ex ore meo verba quae in litteris electronicis superiore nocte scripta sunt. Ita accidit: mihi ipsa scripsit aliqua verba sororis ex Sanctae Ceciliae abbatia, verba, dico, quae pertinent ad vitae vocationes religiosae. Illa soror ita Catharinae dixit: multi intellectuales censent semetipsos a Deo vocari, verum a se vocari non a Deo. Ad quae verba sic respondi: Divi Thomae vox est, si qui sentit se vocari ad vitam religiosam, haec a Deo vocatio est. Fortasse Angelicus Doctor unus ex errantibus intellectualibus erat! Re vera, verba mea dicta, me invenio apud proverbialem canis domum. De hoc recente eius ira, susque deque; ad eam dulciores affectus postmodum revertentur.

Ante diem tertium Kalendas Septembris, scribebam Ithacae

2005-08-30T20:05:00.000-04:00

Laudibus mane oratis, et meo cursu curso, primum a campestre nixus sum ad fastigium collis vel potius montis per aerem gravem aqua, tum leve prandium cum Marco in taverna Statler edi. Hodie necesse erat mihi ire ad bibliothecam ut legerem quendam Soarii librum de creationis metaphysica; vigesima in disputatione eius metaphysica de creatione scripsit. Spero quidem hanc rem, id est exquisitionem disputationum de creatione postquam tempus Angelici Doctoris Seraphicique, fructus producet. Anxior enim utrum satis philosophorum scriberent de creatione post magna sanctorum scripta Doctorum Mediae Aetatis.

Discendente me a bibilotheca, Terentius nactus est me et quiete dixit mihi salutem. Eius in modo erga me semper sentio quoddam frigus—id somnio? nescio.

Initium commenatrii mei

2005-08-28T20:01:00.000-04:00

Ante diem quintum Kalendas Septembris, Ithacae scribebam.

Nos tres res ad discendam linguam latinam aestiva praeterita Romae docuit Reginaldus: necesse est nobis cotidie et legere aliquod latine scriptum et scribere aliquod et etiam audire aliquod latine dictum. Facere facile primum sentio, tertium non magni momenti, sed secundum est et magni momenti et possibile constanter agere. Statui igitur incipere commentarium scribere, id est, diurnum commentarium, ut nunquam dies a me fugiet in qua non opportunitatem habeo aliquod latine scribere. Cum amicis meis mallem latina verba mea communicare, sed praesente, parum eorum qui possunt legere habeo; malum’st, sed pars praesentis saeculi est, saeculum sine eruditione vel cognitione linguae latinae. Ita coepi.

Superiore nocte cum in somni profundo eram, somniavi me dicere primam missam meam. Senioribus me sacerdotis circumfuso, eorum aliqui adiuvabant me ut mihi ostenderent quidquid me oportebat facere. Meo in capite biretum erat; anxiatus sum eum recte in capite meo tenere. Cum nessese erat me cantare, ea verba cognovi, sed melos quondam mihi notum erravit ac male sonuit. Ego plane anxior de meo cantendo. Nunc tempore orationis diurni male lapsus sum: non verba in libro scripta videre potui, et etiam videbantur mihi quasi virides vites et quoque quasi alba signa—mirabile visu, scio! Somniorum nos omnes cognoscimus phantasmata monstruosa.

Hodie post meridiem edita vexilla, ut ita dicam, et prandio consumpto, Marcus ivimus et ego ad aulam nominatam “Barton” ubi nostra mensa Gaufrido erecta sedimus atque distribuimus cartulas quae tempores conventuum nostrorum continuerunt. Videbimus utrum aliqui novi homines venient ad orandum sacrum Rosarium nobiscum vesperi diei lunae—placeat Deo eiusque Matri!